ਤਪਸ਼
ਅੰਤਾਂ ਦੀ ਤਪਸ਼
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸੇਕ ਨੂੰ
ਹਲੂਣਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ
ਤੇ ਫੇਰ, ਅੱਖਾਂ
ਮੀਟੀ
ਸੁਪਨਿਆਂ ‘ਚ,
ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਛਾਤੀ ‘ਤੇ ਹਲਕੀ ਕਿਣ-ਮਿਣ, ਕਿਣ-ਮਿਣ
ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਨੰਦਿਤ ਹਾਂ,
ਐਪਰ, ਤਪਸ਼,
ਜੋ ਹਰ ਬੀਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ
ਅਤੇ ਇਕ ਸਾਂਝ ਵੀ ਹੈ,
ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ........
ਭੂਪਿੰਦਰ।
